Cryptocursussen en gembershotjes: manosphere-kneuzen verkopen alles, behalve succes
Op sociale media stikt het van de manosphere-bro’s; een soort grote broers, die jongens vertellen hoe je écht succesvol wordt. Gratis samenvatting: met crypto, gember, seksisme, en door gauw naar Dubai te verhuizen. Een slap aftreksel van succes, waarvoor jongens een hoge prijs betalen.
De 24-jarige Mees Wijnants is de oprichter van de app Wolf of Washington. Hij heeft 142.000 volgers op Instagram, en verkoopt voor 499 euro per jaar beleggingsadvies op basis van trades van het Amerikaanse congres – die online trouwens gratis beschikbaar zijn.
En hij geeft advies, over vrouwen en politiek bijvoorbeeld. ‘De rol van de vrouw is van het huis een thuis maken en liefde geven’, zegt hij. ‘Dat ligt in haar natuur.’ Onlangs is Mees naar Monaco verhuisd, vanwege de hoge belastingen in Nederland; hij gelooft dat digitale ID’s zullen leiden tot ‘massacontrole’ van de Nederlandse overheid en dat ze van jou een ‘digitale slaaf’ zullen maken.
Mees is een van honderden mannen die online een schare tienerjongens om zich heen hebben verzameld door hen te vertellen hoe ze écht succesvol kunnen worden. Net zo succesvol als hij.
En op mijn 13e had ik zomaar een van Mees’ volgers kunnen zijn. Op school leerden we over het Verdrag van Versailles en de stelling van Pythagoras, maar niemand legde me uit hoe ik mijn geldzaken op orde krijg, hoe je op een meisje afstapt en hoe je iets van jezelf maakt.
Voor een antwoord op die vragen kon je toen, als je geluk had, aankloppen bij een oudere broer of bij die van een vriend. Die adviesrol wordt nu massaal vervuld door influencers als Mees. Ze geven tips over geld dus, over politiek en over vrouwen, maar sommige net zo goed over zelfontwikkeling, ondernemen, voeding, beweging, relaties en zelfs geloof.
Wat je ook wilt weten, ze hebben een advies voor je klaarliggen.
Alleen: je broer en de broer van je vriend verdienden geen geld aan jou. Mees en zijn vrienden wél.
Het gaat niet om jouw succes – maar om hun bankrekening
Het belangrijkste doel van veel manosphere-kneuzen is niet jouw succes, maar hun eigen succes. Ze hebben allemaal iets te verkopen. Zij vertellen jou wat je nodig hebt: precies dat wat zij kunnen leveren.
Neem Mees’ collega Nick op Heij (88.000 volgers op Instagram). Nick is Multiple Brand Owner, bokser en cryptocoach, en zijn doel is om miljardair te worden. In een Instagram-reel doet hij zonder shirt bicep curls in de zon, met de tekst: ‘ HOW TO INCREASE AURA: SEE BELOW ’.
In Nicks wereldbeeld is crypto dé manier om snel rijk te worden. ‘Crypto is easy… Alleen weet jij deze geheimen niet.’ Hij laat je graag zien hoe het wel moet, maar wel tegen betaling. Zijn een-op-een-cryptocoaching kost 395 euro per sessie. Zijn halfjaartraject: 4.290 euro voor acht lessen.
Als jij in oktober was ingestapt bij bitcoin, was je nu bijna de helft van je geld kwijt.
Naast zijn cryptocursussen verkoopt Nick gembersap. Dat zou ‘veroudering tegengaan’, zorgen voor ‘mentale helderheid’ en leiden tot ‘het perfecte lichaam’. Na je allereerste shot voel je je buik al strakker worden, belooft hij. Nick prijst zijn gembersap zelfs aan als alternatief voor Ozempic.
Prijskaartje: drie liter voor 99 euro. Kom, ik help je, maar wel eerst even pinnen.
Kijk, er is op zich niets mis met geld verdienen met adviezen. Het probleem zit ’m in de adviezen die door deze jongens verkocht worden, shortcuts die niet bestaan: snel rijk worden met crypto, het perfecte lichaam uit een flesje gembersap.
En ja, ze hebben hun doelgroep erop uitgekozen: jongvolwassenen trappen meer dan vier keer zo vaak in een beleggingszwendel als volwassenen. Als puber, nog niet gewend aan de gehaaidheid van verkopers, loop je zo in de val.
Een slap aftreksel van succes
Daadwerkelijk succesvolle mannen verkopen geen knollen voor citroenen aan tieners. Dat de piramideprofeet en de gembersjeik toch zo dominant zijn, lijkt me dan ook in de kern een probleem van competitie. Op TikTok en Instagram is er weinig fatsoenlijke concurrentie.
Neem de adviezen over geld verdienen. Het zou lekker makkelijk zijn om hier te schrijven dat geld niet gelukkig maakt. Maar ik snap die volgers best: vanaf m’n eerste baantje wilde ik ook weten hoe ik mijn zaken op orde kreeg.
Laten we die vragen eens langslopen voor Nick. Hij verdient vast prima. Maar hoe? Met schimmige cryptocoaching en overpriced gembershotjes. En wat doet hij ermee? Alles om niet mee te hoeven betalen aan onze scholen, ziekenhuizen en ons leger. Daarom is hij naar Dubai verhuisd. Als je het mij vraagt, ben je dan eerder een NSB’er dan een oorlogsheld.
Er zijn bovendien betere rolmodellen te vinden voor ambitieuze tieners die geld razend interessant vinden. Zo ken ik een man wiens start-up witwassen en cybercrime bestrijdt. Een derde van zijn bedrijf zit in een stichting; dat levert tonnen euro’s voor goede doelen op. En dan is er de vrouw die net een fonds van 50 miljoen dollar lanceerde om te investeren in bedrijven die de klimaattransitie gaan regelen.
Zij begrijpen, in tegenstelling tot Nick en Mees, dat hun succes onlosmakelijk verbonden is met de inspanningen van anderen. Zonder de publieke voorzieningen in dit land waren zij niet geworden wie ze zijn. Dus vinden ze het ook logisch dat ze hun belasting netjes afdragen in Nederland.
Zouden Mees en Nick eigenlijk wel beseffen dat veel kansen die ze in Nederland kregen het resultaat zijn van belasting die andere mensen voor hen betaalden – voor hun school, hun huisarts, hun wijkagent, hun voetbalclub? De rijkdom van deze cursuskapitalisten komt uit het spaarvarken van naïeve tieners, uit blind gokken met crypto, uit belastingen die ze ontwijken, uit simpele supplementen die tegen idiote marges worden verkocht. Oftewel: het komt uit egoïsme en misleiding.
Daadwerkelijk succesvolle mensen hebben meestal niet de aandrang om dat succes van de daken te schreeuwen. Gelukkig maar, dat zou smakeloos zijn. Maar juist die gepaste bescheidenheid schept ruimte voor deze patsers om de succesmarkt voor jongens te monopoliseren. Zo ontstaat een bizarre maskerade: de mensen die niets anders doen dan praten over succes, zijn juist gigantische kneuzen.
Hun appartementen zien eruit als de lobby van een cryptobeurs: ledverlichting, zwarte meubels, drie schermen aan de muur en overal merklogo’s. Alles moet bewijzen dat ze HEEL ERG SUCCESVOL zijn.
Je zou dat kunnen afdoen als een voorliefde voor kitsch, maar de Gucci-brillen en Rolex-horloges verraden iets anders: onzekerheid. Diezelfde onzekerheid sijpelt door in hoe ze over vrouwen praten.
De genadeklap: ‘True wifey material’
Mocht je toch nog overwegen ze serieus te nemen, dan zou datingadvies van manosphere-kneuzen de genadeklap moeten zijn. In hun video’s wordt jongens voorgehouden dat een man in relaties dominant en controlerend hoort te zijn, terwijl een vrouw volgzaam blijft, onderdanig zelfs.
Zo ben je pas ‘true wifey material’ wanneer je ‘the party life’ al achter je hebt gelaten. Vrouwen zouden pas klaar zijn voor een relatie als ze niet meer naar de kroeg gaan. Oftewel: het is prima om van je vriendin te verlangen dat ze niet uitgaat. En al helemaal niet zonder jou.
Een andere influencer legt uit dat vriendinnen hun vriend moeten ‘gehoorzamen’, bijvoorbeeld als hij zegt hoe zij zich moet kleden. Zijn redenering: ze neemt toch pillen aan van een mannelijke dokter? Dus als jij, de man die ‘echt van haar houdt’, zegt dat haar rokje te kort is, dan moet ze toch zeker ook naar jou luisteren?
Twee seconden nadenken volstaat: deze gasten hebben de emotionele geletterdheid van een parkeergarage.
Je dokter, die net zo goed een vrouw kan zijn, heeft jarenlang medicijnen gestudeerd. Maar welke expertise claimt deze man precies? Dat hij beter weet wat zij moet dragen, omdat hij van haar houdt? Stel je eens voor dat een man dit van je moeder, zus of nichtje verwacht; het is een seksistische drek van bange mannen.
En ook voor dit advies geldt: puberende jongens zijn helaas een dankbare doelgroep. Ze komen net kijken in de wereld van liefde en seks. Sommigen maken voor het eerst kennis met jaloezie en afwijzing, en hun instinctieve reflex is koortsachtig zoeken naar controle. Manosphere-bro’s, niet zelden zelf hormonale hulpelozen, gebruiken de onzekerheid van jonge mannen maar al te graag. Want ze weten dat het clicks oplevert, en clicks leveren geld op.
Geen verstandige broer, maar een waardeloze vent
Mees en Nick vullen absoluut een gat in de markt: jongens willen weten hoe het leven werkt, als het even kan van iemand anders dan hun biologieleraar. Maar de juiste antwoorden op de grote levensvragen komen niet uit Dubai.
Een verstandige oudere broer zou je vertellen dat de rijkdom van een belastingontwijker armoede is, dat een vrouw geen hamster is en dat een man die tieners misleidt om zijn huur te betalen een waardeloze vent is.